E Gedanke geit ga reisle (Berndeutsch)

Dr Ma u d Frou wohne immer no e halbi Schwiz usenand, gseh sich sälte, aber schribe sich doch hie u da. Da isch es passiert, dass dr Ma hüfig, fasch notfallmässig reise muess, u zwar bi dr Frou verbi. Die seit: 'We s dir wichtig isch, mit öperem z rede, de gib Bscheid, u de mache mir das. U we no Hunger hesch, de laden i di zum Ässen i.'

Das nimmt dr Ma gärn i Aspruch. 'Am Fritig würd i gärn cho', seit er am Afang vo dr Wuche. Das geit o dr Frou guet. 'Du darfsch o no s Zmittag wünsche.' - 'Aber i bi doch da nid so heikel', seit dr Ma, 'du weisch, ig isse fasch alls. Danke. Bringe de no es paar Güezi zum Dessert.'

U so geit die Wuche zügig voraa. Dr Ma fröit sich uf Fritig mit dr Frou. Am Donstig Abe chunt em Ma, doch e Gedanke. 'Dörrti Bohne, das wär jetz so fein, aber das isch jetz zspät zum säge, die muess me e Nacht lang iweiche.'

Im Äther, i dr unsichtbare Wält, wo die reali Welt umschliesst, isch dr Schutzängel vom Ma am rotiere. Grad isch e Ladig Gedankefätze vo sim Chef cho, u da nimmts grad die dörrte Bohne u d Frou dürs Denkmaschinli vom Ma. Drum dänkt er das. U scho muess dr Ängel das quittiere. Er nimmt dr Gedanke u kopiert ne zwöimal. S Original chunt is Läbesbuech vom Ma. Die ersti Kopie faxet er sim Chef fürs grosse Buech vo de Mönsche. U die zweiti Kopie? 'Da chöne mir villech no öpis mache', dänkt er lut, 'Gedanke si schnäll am ne Ort.' Er nimmt e Pfyl, wicklet dr Gedanke drum u schiesst ne e halbi Schwiz witer. Dert wird er vomne Oberängel ufgfange u dä schiesst ne ufs Gratwohl i d Richtig vom Schutzängel vo dr Frou. Aber ob das ächt no längt?

Am Fritig reislet dr Ma voller Fröid dür ne halbi Schwiz, trotz dr Schwäri vom andere, wo ne o no drückt. Nach em Zug wechslet er uf s Tram u gli druf stigt er a dr richtige Haltstell us u louft zum Block, wo d Frou wohnt. Er lütet. Es surret un er drückt d Türe uf. Er stigt d Stägen uf u isch vor dr aglehnte Tür. Nomal chlopft er, geit ine u rüeft es Hallo. Us dr Chuchi ghört er s klappere. 'Stell ab, häng uf, machs dir bequem, weisch ja, wie s geit', rüeft d Frou, 'bi no grad am choche, es git drum dörrti Bohne...' U dr Ma faht a lache, u lacht bim Jagge u Schueh abzieh, lacht bim Güezi us em Rucksack näh u chunt immer no lachend zu dr Frou i d Chuchi. Die luegt ne chli irritiert a, 'was hesch?' Er verzellt. 'So guet', seit d Frou, 'so guet!' U lachet mit.

Im Äther träffe sich die zwe Schutzängle. 'Das isch ja wider mal es kreativs Stückli gsi vo öisem Chef.' 'Dä het doch extra die dörrte Bohne zoberst uf die nöi Ladig Gedankefätze gleit. Dä hets wider mal guet preicht.' 'Apropos, isch de dr Pfyl acho?' 'Klar, grad uf em Heiwäg isch si gsi, wo mi de Pfyl preicht het, e wahre Geistesblitz.' 'Grediuse i nächst Lade?' 'Grediuse!' U si lache mit, lache so fest, dass me chönt meine, me ghöri Glöggleni lüte.